Incredible India

Gegroet, lieden uit de Lage Landen,

Allereerst mijn verontschuldigingen dat dit verhaaltje er zo laat op staat. De laatste 2 dagen in India was ik op een excursie naar de binnenlanden en we kwamen vrij laat in de avond weer terug op de Jeanne, en daarna moest ik nog verhuizen naar het fregat dat de Jeanne vergezelt, de Georges Leygues. Dus: geen tijd om een internetcafé op te zoeken om mijn verhaaltje te schrijven. Dan maar de eerste dag in Singapore (waar ik morgen aankom).
Op dit moment bevinden wij ons in de straat van Malakka, de roemruchte zeestraat tussen Maleisië en het Indonesische eiland Sumatra. Het is hier ongeveer een graad of 30,35 met een relatieve luchtvochtigheid tussen de 90 en 95 %. Op dit moment is hier een intertropische convergentiezone die vrij actief is, waardoor er vrijwel geen wind staat en het zeer bewolkt is, met af en toe buien en slecht zicht. Maar goed, meer over de reis van India naar Singapore in mn volgende verhaal.

Laten we beginnen bij het begin, het vertrek uit Djibouti. Dat lijkt al weer lang geleden. Ik had niet echt bepaald “hard feelings” om Djibouti te verlaten. Alleen de gedachte dat ik er minstens 1 keer in mijn professionele carrière terug zal gaan komen. Deze transit stond weer in het teken van lessen. Dat betekende dus weer hele dagen in de lesbanken zitten, franse verhalen aanhoren. Maar ook voldoende tijd om te ontspannen, films te kijken, te socialisen etcetera. Op het programma stond deze reis FHM (Formation Humaine Militaire) en een begin aan de theorie van mijn specialisatie, geleide wapens en artillerie. In de lessen FHM zaten een aantal interessante elementen, vooral aan het internationaal recht gerelateerde onderwerpen zoals piraterij en counterdrugsoperaties. Maar voor de rest is het vrij saai. Vooral het gedeelte Engels is niet bepaald inspirerend. Ik denk dat het alleen maar slecht is voor mijn Engels, om mij in een dusdanig slecht Engels sprekende omgeving te plaatsen. Over Engels gesproken: Ik ben op de Jeanne leraar Engels. Op de Jeanne is er een initiatief, genaamd “Université Jeanne d’Arc”, waarin OE’s lessen geven aan bemanningslieden in allerlei verschillende (middelbare school) vakken. Op deze manier kunnen zij na terugkomst in Frankrijk hun BAC (VWO) halen. Zo geef ik, met een aantal anderen, les in engels.
De eerste les MISART (Geleide wapens en artillerie, mijn specialisatie) kregen wij een reader met theorie en een “Carnet de chants” (Zangboekje) uitgereikt. Over dat laatste dacht ik dat dit alleen in een beschonken toestand gebruikt zou worden (zoals gebruikelijk in de Nederlandse krijgsmacht), maar nee, elke les zingen wij in het begin oude liederen over de artillerie van de Franse marine. Er zit ook vrij veel praktijk in mijn specialisatie. In het algemeen brachten we de ochtend door in de lesbanken, en ’s middags was er praktijk. De praktijk varieerde van uitgebreide toelichting over de werking van de mk 68 CADAM 100 mm geschutskoepel tot het schieten met .50 machinegeweren.
Tijdens deze gehele periode was het klimaat op de Jeanne een stuk aangenamer dan op de Rode zee. Dit omdat wij ons op de Indische oceaan bevonden, goed in de zone van de passaatwinden. De passaat is een wind die gaat van ongeveer 30 graden noord tot aan de intertropische convergentiezone en van 30 graden zuid tot aan de intertropische convergentiezone. Op het noordelijk halfrond komt de wind altijd uit het noordoosten en op het zuidelijk halfrond uit het zuidoosten. Deze wind is zeer constant en continu zo’n 20 knopen (Beaufort 5). Dit zorgt voor de nodige verfrissing.
Ook heb ik deze periode contact gehad met LTZ1 Hugo Sinke, de commandant van ons opleidingszeilschip Hr.Ms. Urania. Zoals het er nu uit ziet ga ik na mijn reis met de franse marine hier zo’n 3,5 maand op varen, als oudste of jongste officier. Zoals het er nu uit ziet vlieg ik in op Sint Maarten (Bovenwindse eilanden, Nederlandse Antillen), waarna ik via de Bahama’s, Annapolis (United States Naval Academy), New York en Halifax terug ga zeilen naar Nederland. Ik heb echt heel erg veel zin in deze reis. Hij is totaal anders dan mijn huidige reis (Frans sprekend vs. Nederlands sprekend. Leerling vs. Kader. Schip van 182 m met 650 man vs. Schip van 26 m met 17 man. De Oost vs. De West. Motorschip vs. Zeilschip, etcetera.), maar ik weet zeker dat ook dit een fantastische reis wordt.

En toen, op vrijdag 12 Januari 2007, kwamen wij aan in India. In een woord: geweldig! Voor zij die er nog nooit geweest zijn: India is echt een heerlijk land om tijd door te brengen. En dat komt vooral door de mensen die er wonen. Hier zijn de mensen altijd heel vriendelijk, nemen altijd de tijd voor je. Glimlachen altijd naar je, en vragen je om foto’s van je te maken. En op de een of andere manier hebben alle mensen hier hele vriendelijke gezichten.
Alle vooroordelen over India zijn waar: Er lopen koeien los rond op straat, het verkeer is een gigantische chaos met overal brommers en riksja’s, op alle vrachtwagens zijn bloemen geschilderd, alle mensen hebben een stip op hun derde oog.
Het was toegestaan om op vrijdag en op zaterdag op de wal te slapen. Dus, vrijdag de wal op, hotelletje zoeken en zondag weer terug komen aan boord. Vrijdagavond en zaterdagavond hadden wij in de planning staan om uit te gaan, maar dat was niet echt een succes. Het concept van uitgaan en daarbij alcohol drinken en socialisen is niet echt bekend bij de mensen uit India. Maar goed, genoeg andere dingen te doen in dit land. De rest van het weekend hebben we een beetje de toerist uit gehangen, alle interessante dingen bekeken die er te zien zijn in deze stad.
De maandag en de dinsdag hebben ik een excursie gedaan, georganiseerd vanuit het schip. We hebben verschillende boot- en bustochten gemaakt, met vele kodak-momenten, en overnacht in een hotel in de binnenlanden van India.

Al met al een lang (vrijdag tot woensdag) havenbezoek, goed om de geest te bevrijden en op te laden voor de volgende periode op zee.

Goed, tot zo ver mijn betoog over India en deze periode op zee. Over een aantal dagen een nieuw verhaal over Singapore.

Oh ja, voordat ik het vergeet. Ik wou dit altijd al er in zetten maar ik vergat het telkens. Mijn adres gegevens. Aan boord kan ik e-mail ontvangen en in de havens post. Op de volgende adressen ben ik te bereiken:

E-mail: degroot_h.jeannedarcoe@skyfile.com

Post: EV1 DE GROOT, Hessel
Poste OE n° 14
PH Jeanne d’Arc
F-00381 Paris Armées
France

Schroom niet om mij wat toe te sturen, alles is welkom.

Tot ziens!

Hessel.