Eerste haven: Split

Hallo mensen,

De eerste echte passage zit erop. 5 December zijn we met groot ceremonieel vertrokken uit Frankrijk. Voor de gelegenheid waren de CEMM (Chef Etat Major Marine) en de CEMA (Chef Etat Major des Armees). Dit zijn de hoogste militaire bazen van respectievelijk de marine en de gehele franse defensie, Beide voorzien van 5 sterren op de mouw. Ook de pers was vertegenwoordigd door meerdere radio en televisie ploegen. Voor de gelegenheid waren ook mijn moeder en 2 zusjes naar Brest afgereisd. Blij om op zee te zijn. Brest is zonder twijfel een van de lelijkste steden die ik ooit heb gezien en na daar 4 weken doorgebracht te hebben met een reis naar allemaal schitterende oorden in het vooruitzicht was ik er wel klaar mee.

De eerste paar dagen op zee waren vrij ruw, aangezien er tot 50 knopen wind stond, en een deining van 4 - 5 meter hoog. De jeanne is vrij oud, heeft een ronde bodem en geen slingerdempingsysteem en daardoor beweegt ze behoorlijk, we hebben tot 30 graden slagzij gehad. Dit maakt veel dingen moeilijk om te doen, zoals oefeningen, sport, eten, etcetera. Maar na een paar dagen hebben we de straat van gibraltar gepasseerd, en op de middellandse zee waren de omstandigheden een stuk gunstiger. Deze periode op zee heb ik in de lesbanken gezeten. De opleiding is zo ingedeeld dat je de hele tijd afwisselt tussen praktijk en theorie. Een passage theorie, een periode praktijk jeanne d'arc, een lesperiode, een praktijkperiode op de georges Leygues. De theorieperiode die ik net heb gehad was vrij droog, maar op een gegeven moment, als de specialisaties beginnen, wordt hier ook meer praktijk gedaan. Doordat ik deze passage in een lesperiode zat, was er tijd genoeg om andere dingen te doen, zoals sporten en kijken bij de verschillende oefeningen die gedaan worden. Ook heb ik in het kader van mijn specialisatie (Geleide wapens en Artillerie) een aantal schietoefeningen bijgewoond om de dienst artillerie te leren kennen en bekend te raken met de procedures. We hebben vurende runs gedaan met de 12,7 mm mitrailleurs (daarvan hebben we er 4 aan boord), en het 100 mm geschut (2 stuks). Vooral het 100 mm geschut is erg indrukwekkend. Bij deze oefening keek ik mee met de CDV (Chef de Defense a Vue, chef visuele verdediging). Deze bevindt zich op een platform boven de brug, in de open lucht. Hier is het secundaire vuurleidingssysteem (visueel) gesitueerd. De dienst artillerie is bij de franse marine nogal een hechte club, met veel (oude) tradities. Zo heb ik op 7 december de verjaardag de verjaardag van sint barbara gevierd, de beschermvrouwe van de kanonniers. Tijdens deze feestelijke gelegenheid ging de gehele dienst artillerie gehuld in piratenkleding met een grote zak vuurwerk (rotjes, rookbommen) door het hele schip en alle verblijven om veel herrie te maken en oude franse zeemansliederen te zingen. Leuke ervaring.

het verblijf in kroatie bevalt erg goed. Nadat we om 9 uur 's ochtends afgemeerd waren was er een conferentie voor alle OE's door de franse ambassadeur en enkele kroatische politici. Centraal thema waren de toetreding tot de EU en de hervormingen in de kroatische krijgsmacht. 's Middags was er de gelegenheid om - in uniform - de stad te verkennen. Split was in de oudheid een romeinse vesting, en dit is nog grotendeels intact. In het oude centrum staan nog veel gebouwen uit de romeinse en middeleeuwse tijd nog overeind. Veel kleine witte marmeren straatjes en steegjes. Erg mooi. 's Avonds was er een cocktail aan boord. Hierbij waren veel mensen van de franse gemeenschap in kroatie uitgenodigd, samen met militairen van verschillende nationaliteiten die zich in kroatie bevonden. Na de cocktail ging het feest door in ons fumoir en daarna in de stad tot in de kleine uurtjes. De volgende dag om 8 uur baksgewijs (Zoals elke dag hier, behalve zondag). Ik dacht dat ik dat nooit meer hoefde te doen na het KIM. Houten kaak. Maar in dit geval was het niet erg, ik had mij ingeschreven voor een "bezoek UNHCR", dat begon vlak daarna. Tijdens dit bezoek zijn we afgereisd naar het kroatische platteland in de buurt van de stad Knin om daar de terugkomst van politieke vluchtelingen te zien. Dit was echt indrukwekkend. Split is gewoon een moderne stad waar niets te zien is van een oorlog die er 10 jaar geleden woedde. Op het platteland is dit wel anders. Ongeveer een derde van alle huizen hier ligt volledig aan puin. Er zijn nu nog steeds mensen die terugkeren naar hun oude huizen na jarenlang in vluchtelingenkampen gezeten te hebben.

Ik ga nu ophouden met schrijven want het internetcafe waar ik zit gaat over een kwartiertje dicht en ik ga nog een aantal foto's plaatsen. in begin 2007 komt het volgende verhaaltje vanuit Djibouti.

Tot ziens,

Hesel